Zrozumienie i naśladowanie procesów regeneracji w lasach zagospodarowanych ma kluczowe znaczenie dla trwałości lasu i modelu leśnictwa wielofunkcyjnego. Postępowanie hodowlane stosowane w celu uzyskania młodego pokolenia lasu obejmują aktywne działania w kontekście modyfikowania struktury lasu i są formalnie opisane w różnych systemach hodowlanych (sposobach zagospodarowania lasu).
W przeszłości większość systemów hodowlanych była opracowywana lokalnie, a ich autorzy używali nazw i terminologii, które znacznie się różniły i często były niejednoznaczne. Ponadto, pomimo lokalnego rozwoju, systemy te były często przedstawiane jako swoiste "pakiety działań", a poszczególne elementy nie były wystarczająco zdefiniowane, by umożliwić ich adaptację w innych uwarunkowaniach środowiskowych (regionach). W czasopiśmie Trees, Forest and People (Elsevier) ukazał się artykuł “Revisiting silvicultural systems: Towards a systematic and generic design of tree regeneration methods” autorstwa: Arne Pommerening, Janusz Szmyt, Marie-Stella Duchiron.
W pracy dokonano przeglądu podstawowych wariantów i elementów różnych systemów hodowlanych - a także ich kombinacji - w celu wypracowania ujednoliconej terminologii, pozwalającej na lepszą komunikację między badaczami jak i praktykami, co może także stymulować rozwój nowych systemów hodowlanych w przyszłości. Jako przykład klasyfikacji różnych systemów hodowli lasu zaprezentowano klasyfikację w Polsce. Przegląd systemów hodowlanych oraz ich analiza pozwala na nowe spojrzenie na gospodarowanie lasami, szczególnie w kontekście metod ich odnowienia. Działania te praktykowane w ramach różnych systemów hodowlanych stanowią ważny element leśnictwa bliskiego naturze (np. CCF), gdyż przyczyniają się do różnicowania struktury lasu, co współcześnie jest wyznacznikiem nowoczesnej gospodarki leśnej stojącej wobec wyzwań zmieniającego się otoczenia.
Dostęp do artykułu: https://doi.org/10.1016/j.tfp.2024.100597.
Janusz Szmyt
 |  |