Zastosowanie metody georadarowej (GPR) do poszukiwań i badań obiektów archeologicznych w lasach, badania realizowane na Wydziale Leśnym i Technologii Drewna UPP w Katedrze Inżynierii Leśnej.
Wiedza na temat charakteru oraz rozmieszczenia zabytków archeologicznych stanowi jeden z elementów niezbędnych dla planowania działań związanych z prowadzeniem gospodarki leśnej. Do najnowszych metod stosowanych w badaniach archeologicznych należy technika georadarowa (GPR), pozwalająca na szybkie pozyskiwanie danych bez ingerencji w badany grunt. Pomimo zalet georadaru, niewiele jest publikacji, w których opisano badanie zabytków na terenach leśnych z użyciem tej metody. Zespół naukowców z Katedry Inżynierii Leśnej WLTD we współpracy z badaczami z Uniwersytetu Opolskiego oraz Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej oddział w Brzegu, podjął się przeprowadzenia tego typu badań, a ich efektem jest artykuł opublikowany w czasopiśmie Sylwan.
Badania przeprowadzono na górze Ślęży, a ich przedmiot badań stanowiły 2 obiekty: wzniesienie mogące stanowić dawną hałdę górniczą z okresu wydobywania granitu oraz pozostałości drogi. Pomiary przenikalności elektrycznej ośrodka pozwoliły na wykazanie antropogenicznego charakteru badanego wzniesienia, a także na wykazanie wyraźnie wielowarstwowego układu gruntu i wyróżnienie konstrukcji drogi. Uzyskane wyniki poszerzają wiedzę na temat analizowanych obiektów, pokazują przydatność metody georadarowej w badaniach obiektów archeologicznych na terenach leśnych oraz stanowią wkład metodyczny pomocny przy prowadzeniu dalszych tego typu badań.
Badania prowadzono georadarem zakupionym z środków Wydziału Leśnego i Technologii Drewna UPP
Gdula A.K., Czerniak A., Bańkowski J., Kasztelan A., Przysiężna-Pizarska M. (2023). GPR (Ground Penetration Radar) research in forest areas to identify archaeological sites (Mount Ślęża, Poland). Sylwan 167 (5): 302−313. https://doi.org/10.26202/sylwan.2022081
Tekst - dr inż. Anna Gdula-Kaczmarek