Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility Nauka, pasja i ludzie, na których zawsze można liczyć – Poznański Festiwal Nauki i Sztuki z udziałem WLTD | Wydział Leśny i Technologii Drewna

Nauka, pasja i ludzie, na których zawsze można liczyć – Poznański Festiwal Nauki i Sztuki z udziałem WLTD

Poznański Festiwal Nauki i Sztuki to wyjątkowy czas spotkań, rozmów i wspólnego odkrywania świata nauki. Na Uniwersytecie Przyrodniczym w Poznaniu po raz kolejny z radością włączyliśmy się w to niezwykłe wydarzenie, udowadniając, że wiedza, pasja i zaangażowanie tworzą razem przestrzeń, do której chce się wracać.

Szczególne podziękowania kierujemy do wszystkich pracowników, doktorantów, studentów  i członków kół naukowych, którzy włożyli ogrom pracy w przygotowanie wykładów, warsztatów i stoisk. Dzięki Państwa otwartości, cierpliwości i entuzjazmowi Festiwal stał się miejscem prawdziwego dialogu nauki z odbiorcami – tymi najmłodszymi i nieco starszymi. Jak zawsze, mogliśmy na Was liczyć.

Jednym z wykładów otwierających wydarzenie była prelekcja prof. UPP dr. hab. inż. Edwarda Roszyka, który w niezwykle przystępny sposób przybliżył słuchaczom tajemnice drewna – materiału szlachetnego, naturalnego i odnawialnego, który znakomicie wpisuje się w ideę nowoczesnego i odpowiedzialnego budownictwa. Pan Dziekan Roszyk wygłosił wykład pt. „Dlaczego z drewna buduje się domy? O jakości materiałów naturalnych”.  Słuchacze mogli dowiedzieć się, skąd biorą się jego wyjątkowe właściwości konstrukcyjne, izolacyjne i trwałość, a także poznać inspirujące przykłady wielokondygnacyjnego budownictwa drewnianego z całego świata, w tym nową siedzibę Polskiej Stacji Antarktycznej im. Henryka Arctowskiego na Wyspie Króla Jerzego.

Wielkim zainteresowaniem cieszyły się również warsztaty „Czy można zbudować most z drewna?”, które poprowadzili prof. dr hab. inż. Radosław Mirski, prof. UPP dr hab. inż. Marek Wieruszewski, dr inż. Adrian Trociński, mgr inż. Dawid Żarnowski oraz mgr inż. Jacek Domagalski. Uczestnicy mieli okazję poznać historię mostów – od najprostszych konstrukcji po współczesne rozwiązania inżynierskie – a także własnoręcznie wykonać model mostu inspirowany projektami Leonarda da Vinci. Dziękujemy za połączenie wiedzy teoretycznej z praktyką i za cierpliwe dzielenie się doświadczeniem.

Nie sposób nie wspomnieć o stoisku „Leśna przygoda”, przygotowanym przez Koło Leśników Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Było to miejsce pełne pasji, ciekawostek i rozmów o lesie, przyrodzie oraz pracy leśnika. Uczestnicy mogli zajrzeć za kulisy codziennej pracy w lesie i lepiej zrozumieć, jak ogromną rolę odgrywają lasy w naszym życiu. Dziękujemy za energię, kreatywność i niezwykłą atmosferę, którą udało się stworzyć.

Słowa uznania kierujemy również do zespołu prowadzącego warsztaty „Jakość żywności pod lupą chemika” – prof. dr hab. Agnieszki Waśkiewicz oraz dr Kingi Szentner. Dzięki nim nauka spotkała się z codziennością, a uczestnicy mogli samodzielnie sprawdzić, jak chemia pomaga oceniać jakość produktów spożywczych, ich strukturę, konsystencję czy stabilność.

W Katedrze Chemii odbyły się także warsztaty „Laboratorium mgły – przygody z suchym lodem”, przygotowane przez Natalię Dłużak i Zuzannę Pietruchę z Koła Naukowego Chemii Stosowanej „Spectrum”. Dziękujemy za pokazanie, że popularyzowanie nauki może być jednocześnie efektowne, bezpieczne i pełne radości. Entuzjazm młodych odkrywców był najlepszym dowodem na to, jak potrzebne są takie inicjatywy.

Katedra Inżynierii Leśnej zaprosiła uczestników na wyjątkowe warsztaty zainicjowane przez dr inż. Annę Krysztofiak-Kaniewską pt. "Piankoryty z natury – portrety liści". Spotkanie rozpoczęło się od merytorycznego wprowadzenia, podczas którego Pani Doktor wyjaśniła kluczową rolę liści w produkcji tlenu, oczyszczaniu atmosfery oraz regulacji temperatury otoczenia. Następnie można było przejść do części praktycznej – tworzenia unikalnych grafik techniką druku wypukłego z użyciem piankorytów, którego głównym motywem był liść – nie tylko piękny motyw, ale też symbol naszej walki o czyste powietrze.

Warsztaty cieszyły się ogromnym zainteresowaniem i blisko 80 własnoręcznie wykonanych piankorytów trafiło do domów uczestników – nie tylko jako pamiątki, ale jako codzienne przypomnienie, że nasz dobrostan jest nierozerwalnie związany z kondycją lasu.

Czy można zobaczyć jakość powietrza?

Mgr Weronika Hoffmann udowodniła, że tak, tworząc instalację „Uruchom zieleń”, która porusza zmysły i sumienie. Interaktywna instalacja miała za zadanie uzmysłowić jak jakość powietrza, choć niewidoczna na pierwszy rzut oka, wpływa na nas z każdym oddechem. Szare płuca symbolizujące środowisko obciążone zanieczyszczeniem i brakiem zieleni, zaczynały się zielenić poprzez prosty, lecz znaczący gest – pociągnięcie za sznurek. Na oczach widza szara, martwa roślina budziła się do życia i wyrastała zielenią. Była to potężna metafora realnego wpływu nasadzeń na moc uzdrawiania atmosfery i poprawy jakości naszego powietrza, a ostatecznie naszego zdrowia.

Każdy gest to symboliczna walka o zdrowie i lepszą przyszłość. Tutaj zieleń staje się naszym wspólnym oddechem i symbolem świadomej troski o życie… a powrót do natury jest na wyciągnięcie ręki. Dziękujemy za wspólną energię!

Serdeczne podziękowania należą się także Sekcji Teriologicznej Koła Leśników za wspaniałe stoisko poświęcone ssakom, wzbogacone m.in. o „jaskinię” do poszukiwania nietoperzy. Cieszymy się, że tak chętnie do nas wracacie i wspólnie poszerzamy wiedzę o świecie przyrody.

Na zakończenie warto podkreślić, że hasłem tegorocznej, XXIX edycji Poznańskiego Festiwalu Nauki i Sztuki było słowo „Jakość”. Przedstawiciele Wydziału Leśnego i Technologii Drewna z całą pewnością udowodnili, że nie jest im ono obce — zarówno poprzez wysoki poziom merytoryczny wykładów i warsztatów, jak i ogromne zaangażowanie, otwartość oraz dbałość o każdy detal spotkań z uczestnikami. To właśnie taka jakość sprawia, że Festiwal pozostaje wydarzeniem wyjątkowym i na długo pozostaje w pamięci.

Dziękujemy wszystkim osobom zaangażowanym w tegoroczną edycję Festiwalu – za poświęcony czas, energię, otwartość i serce włożone w każde spotkanie. Do zobaczenia podczas kolejnych naukowych przygód.

 

Tekst: Jarosław Władczyk

 

 

Mężczyzna w garniturze prowadzi wykład, gestykulując ręką i mówiąc do mikrofonu. W tle widoczny jest fragment prezentacji multimedialnej przedstawiającej żółtą ładowarkę pracującą przy hałdzie trocin. Spotkanie ma charakter oficjalnej konferencji lub panelu edukacyjnego.Mężczyzna stoi przy drewnianej mównicy na tle niebieskiego ekranu promującego Poznański Festiwal Nauki i Sztuki 2026. Główny napis na planszy to słowo „JAKOŚĆ” otoczone logotypami organizatorów i patronów. Wnętrze zdobią masywne kolumny, a z boku widoczny jest fragment czarnego fortepianu.Prelegent w ciemnym garniturze przemawia do publiczności, trzymając mikrofon. Obok niego znajduje się duży ekran wyświetlający prezentację o właściwościach drewna ze zdjęciem konstrukcji po pożarze. Wydarzenie odbywa się w stylowej sali z klasycznymi kolumnami i ozdobnymi ścianami.Grupa młodzieży w ochronnych fartuchach stoi tyłem, obserwując pokazy chemiczne w jasnym laboratorium. Uczniowie są skupieni na czynnościach wykonywanych przy stole laboratoryjnym, na którym znajdują się liczne szklane naczynia i odczynniki. W tle widać kafelkowane ściany, tablicę z układem okresowym pierwiastków oraz duże okna wpuszczające naturalne światło do pracowni.Kobieta w białym fartuchu laboratoryjnym klęczy przy stoliku, prezentując probówkę z intensywnie żółtą substancją. Na blacie stoją naczynia chemiczne, w tym kolba z napisem „Pb²⁺”. W tle widać kafelkowane ściany pracowni i profesjonalne wyposażenie badawcze.
Grupa młodzieży w ochronnych fartuchach stoi przy długim stole laboratoryjnym, obserwując przeprowadzane doświadczenia. Uczniowie są zwróceni tyłem, skupieni na pracy przy stanowiskach z odczynnikami. Nad nimi, na ścianie z białych płytek, wisi fragment tablicy z układem okresowym pierwiastków.Zbliżenie na naczynia laboratoryjne wypełnione kolorowymi płynami, z których wydobywa się gęsta, biała para. Na szczycie jednej ze szklanych butli zamocowany jest jasnozielony, nadmuchany balon. Efektowne doświadczenie wykorzystuje prawdopodobnie suchy lód, tworząc dynamiczną scenę naukową.Dwie małe mydełka w kolorowych papilotkach, niebieskiej i różowej, zapakowane w przezroczysty celofan. Każdy pakunek jest starannie przewiązany różową wstążką z kokardą. Słodkości stoją na szarym blacie, prawdopodobnie jako upominki dla uczestników warsztatów.Kobieta w białym fartuchu laboratoryjnym nalewa bezbarwny płyn z kolby do wysokiego cylindra miarowego, w którym znajduje się intensywnie niebieska ciecz. Doświadczenie odbywa się na profesjonalnym stanowisku laboratoryjnym wyposażonym w krany z dostępem do mediów i liczne butelki z odczynnikami w tle. Wokół stołu stoją zaciekawione dzieci, które z bliska obserwują reakcję chemiczną.Kobieta w białym fartuchu laboratoryjnym pokazuje dzieciom widowiskowe doświadczenie z użyciem suchego lodu. Z kolb ustawionych na stole wydobywają się kłęby gęstej, białej pary, która opada na blat i przelewa się przez krawędzie naczyń. Uczniowie z bliska obserwują proces, a w tle widoczne są szafki laboratoryjne oraz profesjonalny sprzęt chemiczny.
Kobieta w fartuchu laboratoryjnym przygotowuje odczynniki na stanowisku badawczym, pochylając się nad kolorowymi roztworami. Na blacie obok niej stoją zlewki z fioletową i czerwoną cieczą oraz naczynia z parującym białym dymem. W tle, na regałach, poukładane są liczne butelki z chemikaliami opatrzone etykietami.Prowadząca w białym fartuchu unosi w górę dwa różowe balony, prezentując doświadczenie grupie dzieci. Uczniowie z zaciekawieniem obserwują pokaz w przestronnym laboratorium chemicznym. W tle widoczna jest duża tablica z układem okresowym pierwiastków oraz stoły laboratoryjne zastawione naczyniami i odczynnikami.Zbliżenie na dłoń w białym fartuchu trzymającą probówkę z jaskrawożółtym osadem. Substancja jest dodatkowo podświetlona latarką smartfona, co podkreśla jej strukturę i kolor. W rozmytym tle widać fragmenty laboratorium oraz inne osoby uczestniczące w zajęciach.Grupa osób pracuje w przestronnym warsztacie przy montażu drewnianych elementów. Kilku mężczyzn w niebieskich koszulkach nadzoruje pracę młodzieży skupionej wokół stołów roboczych. W pomieszczeniu widoczne są stosy tarcicy, narzędzia oraz konstrukcja drewnianego mostu kratownicowego.Zbliżenie na ręce młodych ludzi precyzyjnie przycinających małą listewkę za pomocą piły ramowej. Praca odbywa się na drewnianym stoliku, na którym leżą również schematy techniczne. To detal ukazujący praktyczne umiejętności zdobywane podczas warsztatów rzemieślniczych.
Mężczyzna w jasnej koszuli z uwagą obserwuje grupę uczniów pracujących nad projektem z cienkich listewek drewna. Na stole warsztatowym leżą przybory kreślarskie, ołówek i gotowe fragmenty konstrukcji. W tle, na regałach, prezentowane są modele mostów wykonane przez uczestników zajęć.Grupa osób w przestronnej hali warsztatowej pracuje nad drewnianymi modelami mostów. Uczestnicy, ubrani w niebieskie i ciemne koszulki, są skupieni na precyzyjnym montażu konstrukcji przy stołach roboczych. W tle widoczne są profesjonalne stanowiska badawcze, stosy tarcicy oraz gotowe projekty inżynieryjne wyeksponowane na metalowych szynach.Dwie osoby precyzyjnie przycinają wąską drewnianą listewkę za pomocą małej piłki ręcznej. Praca odbywa się na blacie roboczym, na którym leżą dokumenty techniczne i inne elementy konstrukcyjne. To zbliżenie podkreśla manualny charakter warsztatów i dbałość o detale wykonywanych modeli.Grupa młodych chłopców pracuje przy długim stole, skupiając się na budowie konstrukcji z drewnianych listewek. Jeden z uczestników sprawdza instrukcję na kartce, a na blacie leżą narzędzia, takie jak suwmiarka i ołówki. Nad stanowiskiem pracy, na metalowych szynach, eksponowane są gotowe modele mostów kratownicowych.Dwaj mężczyźni w niebieskich koszulkach klęczą na warsztatowej podłodze, precyzyjnie układając drewnianą ramę z grubych listew. Obok nich znajduje się wysoki stos gotowych płyt drewnianych, a w tle grupa młodych osób uważnie przygląda się procesowi konstrukcyjnemu. Całość odbywa się w jasnej hali przemysłowej wypełnionej profesjonalnym sprzętem stolarskim. Scena dokumentuje praktyczne zajęcia z obróbki drewna i montażu elementów konstrukcyjnych.
Mężczyzna w niebieskiej koszulce z logo Poznańskiego Festiwalu Nauki i Sztuki stoi na drewnianej konstrukcji, demonstrując jej wytrzymałość grupie młodzieży. Uczniowie z zaciekawieniem obserwują pokaz w przestronnym warsztacie stolarskim wypełnionym maszynami i materiałami drzewnymi. Na pierwszym planie widoczny jest profil innego instruktora, który nadzoruje przebieg zajęć edukacyjnych. Na stołach warsztatowych leżą narzędzia i drobne elementy, sugerujące praktyczny charakter spotkania.Mężczyzna w niebieskiej marynarce i koszulce festiwalowej przemawia do mikrofonu, stojąc w auli wykładowej. W drugiej dłoni trzyma pilot do prezentacji, kierując wzrok w stronę niewidocznej na zdjęciu publiczności. Tło stanowi gładka, jasna ściana oraz fragment pomarańczowych foteli kinowych ustawionych rzędami. Jego swobodna, a zarazem profesjonalna postawa sugeruje prowadzenie prelekcji lub oficjalne otwarcie wydarzenia.Młodzi ludzie wypełniają rzędy pomarańczowych foteli w dużej sali wykładowej, skupiając wzrok na punkcie przed nimi. Większość osób siedzi z profilu, a ich zróżnicowane fryzury i swobodne, ciemne ubiory kontrastują z jasnym tłem ściany. Na pierwszym planie widać rozmazaną sylwetkę dziewczyny o długich włosach oraz tył głowy innego słuchacza. Atmosfera sugeruje duże skupienie podczas trwającej prezentacji lub wykładu.Otwarta księga z ilustracjami mitycznych stworzeń leży na stole obok kolorowych cukierków i słoika z suszonymi ziołami. Na stronach widnieją opisy "Lasowika" oraz "Lejnia", opatrzone rysunkami przedstawiającymi leśne bóstwa i jelenia o potężnym porożu. W tle widać dłonie osób stojących przy ekspozycji, co sugeruje stoisko tematyczne lub edukacyjne. Całość aranżacji utrzymana jest w naturalnej kolorystyce, nawiązującej do folkloru i natury.
Troje młodych ludzi stoi uśmiechniętych przy stoisku edukacyjnym poświęconym nietoperzom, umieszczonym wewnątrz nowoczesnego budynku. Na stoliku rozłożone są materiały informacyjne, makieta jaskini oraz baner z napisem „Nietoperze – wyznacznik jakości środowiska”. Jedna z osób trzyma w dłoni włączoną latarkę, a w tle, na białej ścianie, widać ozdoby w kształcie sylwetek latających ssaków. Całość ekspozycji uzupełniają plakaty ze zdjęciami różnych gatunków nietoperzy i opisami ich cech charakterystycznych.Uśmiechnięta para studentów stoi przy stoisku edukacyjnym poświęconym nietoperzom. Na stole rozłożone są kolorowe plakaty z opisami gatunków oraz książka pt. „Nietoperze Europy”. Chłopak ma na ramionach czarną pelerynę, co nawiązuje do tematyki prezentacji, a w tle widać dekoracje w kształcie sylwetek latających ssaków.Ruda kobieta w ciemnozielonej koszulce prowadzi zajęcia dla grupy dzieci siedzących przy wspólnym stole. Za jej plecami wisi duży, jasny plakat z napisem „URUCHOM ZIELEŃ”, przedstawiający grafikę w kształcie ludzkich płuc wypełnionych drobnymi elementami. Spotkanie odbywa się w nowoczesnym, przeszklonym pomieszczeniu, przez które widać parking i drzewa w słoneczny dzień.Grupa dzieci siedzi wokół dużego stołu pokrytego szarym papierem, intensywnie pracując nad rysunkami. Na środku leżą białe kartki z konturami różnych liści drzew, które uczestnicy kolorują lub przerysowują. Widok z góry ukazuje skupienie uczestników, ich dłonie z kredkami oraz rozłożone materiały edukacyjne.Dziecięce dłonie trzymają niewielki, kwadratowy kawałek miętowej gąbki lub pianki. Na jej powierzchni widoczne jest precyzyjne wgłębienie w kształcie podłużnego liścia z wyraźnym unerwieniem. W tle, na rozmazanym planie, widać biurko z kredką i materiałami plastycznymi wykorzystywanymi podczas warsztatów.
Kobieta w zielonej koszulce rozkłada na długiej ławie liczne białe kartki z zielonymi odbitkami roślin. Każda praca przedstawia biały kontur liścia na tle wykonanym techniką stemplowania zieloną farbą. Prowadząca starannie segreguje gotowe grafiki, które schną ułożone w równym rzędzie przy oknie.Duży, biały plakat z hasłem „URUCHOM ZIELEŃ” i grafiką płuc wypełnionych drobnymi listkami wisi na tle przeszklonej ściany budynku. Poniżej znajduje się stół warsztatowy nakryty brązowym papierem, przy którym przygotowano stanowiska z czystymi kartkami i ołówkami. Przez okno widać nasłoneczniony parking z samochodami oraz zielone tereny rekreacyjne w oddali. Całość tworzy uporządkowaną przestrzeń przygotowaną do zajęć edukacyjnych.Grupa studentek siedzi przy jasnym stole w pracowni biologicznej, układając kompletny szkielet niewielkiego ssaka z pojedynczych kości. Pracy przygląda się stojąca obok kobieta w czarnej skórzanej kurtce, a na pierwszym planie widoczny jest profesjonalny mikroskop laboratoryjny. Ścianę w tle zdobi kolekcja trofeów myśliwskich, w tym czaszki i poroża jeleniowatych oraz muflona. Scena ukazuje praktyczne zajęcia z anatomii porównawczej lub archeozoologii w skupieniu i zaangażowaniu.Dwie młode osoby trzymają na dłoniach zabezpieczonych grubymi, skórzanymi rękawicami ptaki drapieżne. Na pierwszym planie widoczny jest jastrząb z założonym na głowę skórzanym kapturem, który pomaga zwierzęciu zachować spokój w tłumie. W tle, w rozmyciu, widać jasne, przeszklone wnętrze budynku oraz inne osoby uczestniczące w pokazie sokolniczym.Mężczyzna w pomarańczowej koszulce prezentuje drapieżnego ptaka, który stabilnie siedzi na jego dłoni ubranej w profesjonalną rękawicę sokolniczą. Ptak ma na głowie ciemny kapturek z rzemykami, a jego brązowo-czarne upierzenie wyraźnie odcina się od jasnego tła nowoczesnej sali. Prezentacja odbywa się wewnątrz pomieszczenia, co sugeruje charakter edukacyjny lub wystawowy spotkania.