Please ensure Javascript is enabled for purposes of website accessibility Katedra Chemii z odnowioną przestrzenią dydaktyczną | Wydział Leśny i Technologii Drewna

Katedra Chemii z odnowioną przestrzenią dydaktyczną

W każdej akademickiej wspólnocie są chwile, które szczególnie podkreślają ciągłość tradycji, rozwój nauki oraz troskę o jak najlepsze warunki kształcenia studentów. Jednym z takich wydarzeń było uroczyste otwarcie wyremontowanej sali wykładowej im. Stanisława Glixellego w Katedrze Chemii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Modernizacja tej historycznej sali wykładowej stanowi przykład harmonijnego połączenia dziedzictwa z nowoczesnością oraz świadectwo odpowiedzialności Uczelni za tworzenie inspirującego otoczenia do studiowania i pracy dydaktyczno-naukowej.

Historia Katedry Chemii sięga początków funkcjonowania Wydziału Rolniczo-Leśnego Uniwersytetu Poznańskiego. Na początku 1920 roku, w Zakładzie Chemii Ogólnej (obecnie Katedrze Chemii), wykłady odbywały się w niewielkiej salce, przeznaczonej dla małej grupy studentów. Zainteresowanie studiami oraz potrzeby zwiększenia powierzchni dydaktycznych wymusiły konieczność utworzenia nowych pomieszczeń laboratoryjnych i wykładowych. W sierpniu 1920 roku rozpoczęto budowę fundamentów budynku Katedry Chemii, a już w roku akademickim 1921/1922 blisko pięciuset studentów mogło odbywać ćwiczenia z chemii w nowo powstałych pracowniach dydaktycznych. Ostateczne zakończenie budowy miało miejsce na przełomie lat 1924-1925, a dnia 14 czerwca 1925 roku odbyło się uroczyste poświęcenie gmachu.

Przy planowaniu ówczesnego Zakładu Chemii przyjęto zasadę funkcjonalnego podziału przestrzeni: pracę dydaktyczną koncentrowano w dużych salach laboratoryjnych i wykładowej, natomiast dla pracy naukowej przewidziano liczne, mniejsze pokoje, zapewniające odpowiednie warunki do prowadzenia badań naukowych. Ten model organizacyjny okazał się trwały i skuteczny, i nadal obowiązuje w budynku Katedry Chemii.

Nowa odsłona jednej z najstarszych sal wykładowych Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu imponuje funkcjonalnością i starannością wykonania. Wnętrze zostało wyposażone w wygodne, ergonomiczne fotele, znacząco podnoszące komfort uczestników zajęć i spotkań naukowych. Wprowadzono również nowoczesną infrastrukturę medialną, umożliwiającą prowadzenie wykładów z wykorzystaniem nowoczesnych technologii oraz organizację wydarzeń w formie hybrydowej. Dzięki temu sala stała się miejscem sprzyjającym efektywnej nauce i współpracy oraz obiektem gotowym do obsługi wydarzeń na wysokim poziomie technicznym.

Przeprowadzone prace skupiły się również na dostosowaniu budynku do wymagań ochrony przeciwpożarowej, które obejmowały m.in.: połączenie systemu sygnalizacji pożarowej z siecią monitoringu pożarowego PSP oraz liczne modernizacje podnoszące bezpieczeństwo studentów i pracowników.

W rezultacie udało się połączyć najwyższe standardy bezpieczeństwa z funkcjonalnością i estetyką nowoczesnego środowiska kształcenia. Jednocześnie podczas realizacji projektu, zadbano o zachowanie atmosfery historycznego gmachu Katedry Chemii. Połączenie klasycznej architektury z nowoczesnymi udogodnieniami doskonale wpisuje się w filozofię rozwoju Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu: pielęgnować tradycję, ale odważnie inwestować w przyszłość.

W uroczystości otwarcia uczestniczyli przedstawiciele władz Uczelni: JM Rektor Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, prof. dr hab. Krzysztof Szoszkiewicz, Dziekan Wydziału Leśnego i Technologii Drewna, prof. dr hab. Dorota Wrońska-Pilarek, Kierownik Katedry Chemii, prof. dr hab. Izabela Ratajczak oraz zaproszeni goście. Wydarzenie uświetnił okolicznościowy wykład na temat znaczenia chemii we współczesnej nauce i gospodarce, który wygłosił JM Rektor Politechniki Poznańskiej, prof. dr hab. Teofil Jesionowski.

Uroczyste otwarcie odnowionej sali wykładowej to nie tylko zakończenie ważnej inwestycji, ale także ukłon w stronę historii Katedry Chemii — miejsca, w którym od ponad wieku kształci się kolejne pokolenia studentów i prowadzone są badania naukowe. To wyraz konsekwentnej troski o jakość infrastruktury, będącej nieodłącznym elementem misji naszej Uczelni.

Tekst: Jarosław Władczyk

 

Mężczyzna w ciemnym garniturze przemawia za drewnianą katedrą w auli Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu. Za jego plecami znajduje się duży ekran multimedialny wyświetlający logotyp uczelni na tle zielonej grafiki imitującej sieć połączeń. Po lewej stronie widoczna jest szklana gablota z historycznymi przyrządami badawczymi, a ściany sali wyłożone są jasną, drewnianą okleiną. U dołu kadru widać głowy słuchaczy siedzących w pierwszych rzędach audytorium.Perspektywa z dołu auli ukazuje puste, zielone fotele ustawione rzędami na wznoszących się stopniach. Centralną część kadru zajmują jasne, drewniane schody prowadzące ku górze, w stronę białego balkonu z okrągłym zegarem. Symetryczny układ siedzeń i stonowana kolorystyka wnętrza podkreślają nowoczesną architekturę sali wykładowej.Kobieta w ciemnej marynarce i szarej spódnicy stoi przy biurku wykładowym, zwrócona profilem w stronę słuchaczy. W tle widoczny jest włączony ekran z grafiką uczelni oraz przeszklona gablota z dawną aparaturą badawczą i książkami. Jasne drewno na ścianach i meblach dominuje w kadrze, tworząc spokojną atmosferę oficjalnego spotkania.Szerokie ujęcie pustej auli widziane zza blatu wykładowego, ukazujące rzędy zielonych siedzisk z drewnianymi oparciami. W głębi sali znajduje się biały balkon z dekoracyjną balustradą i centralnie umieszczonym zegarem, a pod nim przejście do innych pomieszczeń. Jasne ściany i rozproszone oświetlenie sufitowe podkreślają przestronność i nowoczesne wykończenie sali wykładowej.Kobieta w okularach i eleganckim, czarnym kostiumie stoi przy mikrofonie zamontowanym na statywie biurkowym. W tle widoczny jest fragment ekranu z nowoczesną, sieciową grafiką oraz gładka ściana o strukturze jasnego drewna. Prelegentka ma splecione dłonie i zdaje się odpowiadać na pytania lub prowadzić ożywioną prelekcję.
Czarno-biała fotografia ukazuje wnętrze historycznej sali ćwiczeń w Zakładzie Chemii Ogólnej. Wzdłuż pomieszczenia ustawione są rzędy drewnianych stołów laboratoryjnych wyposażonych w nadstawki z licznymi szklanymi naczyniami i odczynnikami. Nad blatami widoczne są charakterystyczne, duże baniaki oraz elementy instalacji technicznej zwisające z sufitu. Panuje tu surowy porządek, a perspektywa prowadzi wzrok w głąb pustej sali.Archiwalna, czarno-biała fotografia przedstawia parterowy, klasycystyczny gmach Chemii na Sołaczu. Budynek o jasnej elewacji z regularnie rozmieszczonymi oknami jest oddzielony od ulicy niskim ogrodzeniem z murowanymi słupkami. Przed obiektem rosną młode, bezlistne drzewa, a w tle widoczne są wyższe partie zabudowań. Pod zdjęciem znajduje się podpis informujący, że mieściły się tu Zakład Chemii Ogólnej oraz Zakład Inżynierii Leśnej.